Als Hoogbegaafde dé vraagbaak voor anderen

Ik heb met een aantal HBers gesproken en zij herkennen allemaal dit verhaal: “Ik ben de vraagbaak voor anderen”. Hiermee bedoel ik dat je als HBer een schare mensen om je heen hebt die altijd voor advies naar jou toe komen. Ik merk dit in mijn leven wekelijks. Om mij heen heb ik onder andere mijn broertje, vader, moeder, nichtje, vriendin, vriendin van mijn vriendin, nichtje van mijn vriendin en een aantal vrienden die voor een advies steevast mij bellen/aanspreken. Ik moet zeggen dat ik dit erg prettig vind. Dit houdt namelijk in dat mijn advies hout snijdt en dat ze hun gevoelens makkelijk bij mij kwijt kunnen. Gesprekken variëren van “hoe moet ik nou met mijn vriendje omgaan” tot “ik heb een probleem met mijn baas, maar ik weet niet hoe ik dit moet brengen”. Ik ben altijd degene die een passend antwoord klaar heeft.

Hoe ga ik zo’n advies/gesprek aan?

Naast dat ik bezig ben een zo goed mogelijke oplossing te bedenken tijdens zo’n gesprek, denk ik direct ook na hoe ik dit het best kan formuleren. Sommige gesprekken zijn van gevoelige aard en moet je dus voorzichtig mee omgaan. Ik kan zeggen: “Je moet … doen” en daarmee is mijn visie afgelopen. Dit wekt natuurlijk weerzin op. Ik kies dus bijna altijd voor een andere benadering: “Heb je al eens nagedacht over …” of “Hoe denk je dat hij/zij reageert als je …. zegt”. In deze benadering betrek ik de persoon zelf en vertel ik dus niet hoe ze iets moeten doen (waar het natuurlijk wel op neer komt), maar ik laat ze zelf meedenken en eigenlijk help ik hen zichzelf overtuigen van mijn beste oplossing. Pas dan ga ik over op de aanpak: “Als ik dit zo van je hoor, dan denk IK dat je … moet doen”. De Fransen hebben hier een mooi spreekwoord voor: “c’est le ton qui fait la musique”. Het is de toon die de muziek maakt, wat niets meer betekent in mijn ogen als “het hangt af van hoe je het brengt, hoe het opgenomen wordt”.

Hoe komt dit?

Ik denk (kan het dus niet bevestigen) dat dit komt omdat ik snel kan schakelen. Daarmee bedoel ik dat ik tijdens een betoog van een ander direct al bezig ben met het bedenken van een oplossing. Eigenlijk moet ik zeggen; oplossingen en de gevolgen daarvan. Uit automatisme denk ik ALLE mogelijke oplossingen direct uit en daarbij dus ALLE gevolgen. Om NOG iets verder daarop in te gaan, zelfs de gevolgen daarvan. Voor mezelf noem ik dit “als dit, dan dat” denken.

Down side and the Up side

Ik haal veel voldoening uit dit soort gesprekken. Nog meer voldoening haal ik uit de gesprekken die daarop volgen. Het is heel fijn als iemand die ik advies gegeven heb naar mij toe komt met de mededeling: “Ik heb het zo gebracht en het pakte goed uit”, daar doe je het natuurlijk allemaal voor. Misschien is het zelfs een ego-boost. Zoiets van; zie je wel, luister nou naar mij, dan komt het goed. Dit is de up side van het gehele artikel.

Problematischer is de down side.
Het is prettig dat mensen bij mij terecht kunnen voor advies, maar waar kan IK terecht?
Ik heb me tijden erg eenzaam gevoeld (misschien herken je dit). Ik ben er altijd voor anderen, maar wie is er dan voor mij? Wie kan mij dan van goede adviezen voorzien? De realiteit is vrij cru. Dit zijn er weinig tot geen. Tot nu toe eigenlijk alleen mijn broertje en één vriend van mij en daar prijs ik me erg gelukkig mee.

Veel erger is het volgende: ik weet altijd de oplossing voor anderen, maar nooit voor mijzelf.
Lastig, erg lastig. Omdat je zo veel dingen uitdenkt voor anderen, doe ik dit voor mijzelf nog dieper, waardoor je bij elke oplossing/stap vooruit weer nieuwe mogelijkheden/reacties verzint (volg je het nog?).

Voorbeeldje:
Ik werkte voor een baas waar ik mij totaal niet happy bij voelde. Zijn wil was wet en dit escaleerde nogal. Dit ging zelfs zo ver dat hij mij wantrouwde als ik ziek was. Hij stond bij mij op de stoep onder het motto: “Ik kom uit interesse gewoon even kijken hoe het met je gaat”. Controleren dus, ik ben natuurlijk niet achterlijk. Als ik vijf minuten te laat was kreeg ik direct een officiële waarschuwing, maar overwerken was normaal.

Voor mij werd dit steeds lastiger en lastiger, waardoor ik verder in de problemen kwam met hem. Ik kon niet goed peilen wat zijn reacties zouden zijn en dus werd ik onzeker. Dit resulteerde in echt elke mogelijke reactie uitdenken en zoveel mogelijk de confrontatie vermijden. Wederom “als dit, dan dat” denken, maar op een totaal ander niveau. Iets waar ik onzeker over ben, kan ik moeilijk de beste oplossing voor verzinnen. Daarnaast had ik niemand die mij goed advies kon geven en moest ik dit allemaal zelf doen. Je kan jezelf hier enorm in verliezen, wat bij mij gebeurde en resulteerde in met frisse tegenzin elke ochtend naar mijn werk gaan. Dit bovenstaande voorbeeld zal ook terugkomen in mijn verhaal “hoogbegaafd en ik”, omdat dit veel impact op mij heeft gehad.

Maar hoe ga je hier nu mee om?

Eigenlijk is het antwoord erg simpel; als een ander bij je komt met hetzelfde verhaal, wat voor advies geef je dan?. Ik geef anderen vaak het advies: “Dit is het beste en denk er verder niet teveel over na”. Ik heb geleerd dit advies aan anderen om te draaien naar advies voor mijzelf. Ik probeer (lukt lang niet altijd) het verhaal om te draaien. Als iemand bij mij komt, geef ik een advies. Waarom zou ik dit advies niet ook op mijzelf toepassen? Precies… dit hou ik dus voor mezelf vast. Daarnaast heb ik ook veel gehad aan mijn psycholoog die me leerde; maak een keuze en sta daar achter. Daarmee bedoelt ze dat ik de (in mijn ogen) beste optie moet kiezen en niet verder moet nadenken over de gevolgen. Dit helpt mij enorm en ik hoop dat ik dit over kan brengen op jou. Bovenstaande heeft mij ook geholpen bij die vervelende baas. Ik heb een keuze gemaakt en dwong mijzelf er niet verder over na te denken. En wat denk je? Alles kwam op zijn pootjes terecht en ik werk daar nu niet meer, iets waar ik best trots op ben.

Ik ben erg benieuwd wat jullie hiervan vinden. Laat hieronder anders even een reactie achter, of misschien heb je zelf wel een oplossing waar ik nooit aan heb gedacht! Ben benieuwd.

(3 stemmen, gemiddeld: 4.67

 Loading ...